3 maanden, 2e fase

Lieve allemaal,
Zondagochtend heel vroeg opgestaan, half vijf klaar Ik omhelsde de kinderen en vertelde hen terug te komen en dat ik alleen mijn visa zou gaan halen. Toen ik naar buiten wilde lopen, kommandeerde Ronny mij even te wachten om samen te bidden. Hij bad voor ons en daarna omhelsde hij ons en kregen we een kus: "goede reis en tot gauw" (in het engels). Lydia van vier en Noah van anderhalf werden in de zitjes gezet en vastgegespt. Ronny met enkele kinderen zwaaiden ons uit. De eerste tijd in de rit zei ik niet zoveel en hield me even met de kids bezig tot zij sliepen. Daarna hebben wij een fijne tijd gehad, ook toen de kinderen wakker werden was het heerlijk. De gesprekken kwamen opgang en mocht ik hen beter leren kennen. Een echte vakantiesfeer, rust en vrede, Ben en Rachel spraken eerst een lange tijd met elkaar en luisterde ik naar hun blijheid en niet zo zeer naar hun gesprekken. Later nam ik deel aan gesprek en werd mij duidelijk, hoe lief zij zijn. Aan de grens ging alles goed zonder problemen en we reden goed op schema, het ging zelfs erg snel. Vlak voor de grens vertelden zij dat zij afgesproken hadden met vrienden om langs te komen. Ik heb daar genoten: hartelijke en warme persoonlijkheden. Lynda maakte snel pizza klaar en zette koffie en Malcom en Ben raakten in gesprek, terwijl Rachel met Lynda over school aan het praten waren. Leuk en hartelijk, dat Rachel en Lynda mij ook bij hun gesprek betrokken. We bleven niet zo lang, want Malcom en Lynda hadden nog veel te doen. Nu nog een uur en de grens kwam in zicht, het ging vrij ontspannen en vlug. We hebben onderweg nog wat snacks gekocht voor onderweg en kwamen tegen de avond in Kuching aan, het was eigenlijk al avond, zo'n half zeven, malaysische tijd. We werden hartelijk begroet en Edna wees naar het lekker wat zij voor ons had klaargezet. We gingen toch nog uit eten in Kuching city en gelijk even pasfoto's laten maken. Ben bleek niet te kunnen pinnen en belde Ronny vwb de betaling van de tickets, die bleken te zijn betaald. Omdat Ben lang in gesprek was en de auto op een plek stond waar het niet mocht (onwetend) kwam een politieagent eraan en schreef autonummers op voor verkeerd parkeren. Ik riep rachel en zij kwam meteen met Noah op de arm eraan en zei:"Oh hallo, ik ...." "Oh allright" en liep weer naar zijn dienstwagen. Gelukkig, geen boete, pfff... daar kwam Ben aan, die een andere Bank had geprobeerd om geld te pinnen. Niet gelukt, maar gelukkig was alles geregeld en nu naar de familie Song, even douchen en snel onze bedden in orde maken en pitten, maandagochtend, half vijf vertrekken naar Kuala Lumpur. Ik was precies op tijd om door Mervyn naar het vliegveld gebracht te worden met zijn auto. Ben achterin en ik mocht naast Mervyn zitten. Het vliegveld is niet ver bij hen vandaan. Inchecken en opstijgen! In het vliegtuig zaten we heerlijk koel en voelde me niet zo opgepropt als de eerste vlucht. Eerst het papierwerk invullen voor de visa aanvraag, een beetje wegsoezen of naar buiten kijken, om na twee uur weer te landen. We besloten per bus naar het centrum van K.L. te gaan wat aanmerkelijk goedkoper is dan de taxi. Ben copieerde de stukken en niette de pasfoto's eraan vast. Daarna naar ons hotel, Guesthouse "Haven" lieten onze spullen achter. Aan de ambassade was het weer zoals gewoonlijk erg druk, allerlei mensen uit verschillende landen ook nederlanders. Na de formaliteiten per taxi terug de One-rail(een soort bovengrondse metro op 1 spoor) duurde te lang voordat we erin konden. Terug in het hotel, we aten de eerste dag samen. Vandaag, de tweede dag, heb ik alleen buiten de deur gegeten en verder de stad doorgelopen en winkels bekeken. Nu zit ik aan een tijdje aan de pc te schrijven aan jullie en moet echt even ophouden. Morgen meer, lieve groet en omhelzing, gerrie