Gebeurtenis

Gebeurtenis
Veertien dagen geleden is een van de nederlandse vrijwilligers "Nick" van de trap gevallen. De trap was wat verschoven en hij wilde eraf springen. Op zich geen punt, maar zijn sandaal bleef aan de trap haken en hij viel met zijn hoofd en schouder op de grond. Ronald (student van Java) riep: "Pa", snel, Nick is gevallen"! Ronny rende ernaartoe en Nick lag op de stenen vloer, Ook ik liep ernaartoe en knielde erbij en vroeg om water en deed met mijn hand dat water over zijn gezicht en pakte zacht zijn hand en vroeg hem of hij erin wilde knijpen. Ik sprak Nick voortdurend aan om wakker te blijven en zij hem niet bang te zijn, want dat de Here Jezus bij hem is. Tot 3 maal toe vroeg ik hem met tussenpozen of hij in mijn hand wilde knijpen als hij mij kon verstaan en dit deed hij ook. Nick's vrouw en dochters waren er inmiddels en Ank begon in tongen te bidden. Ronny zij iedereen rustig te blijven en begon te bidden en ik ook. Heel rustig droeg hij Nick aan de Here Jezus op en begon ik te danken wat Hij heeft beloofd als wij het Vader vragen in Zijn Naam, dat Hij zelfs het leven aan ons terug geeft. Het was een geweldig moment dit te beseffen. Kay kwam erbij, zij is verpleegkundige en nam het over. Nick werd naar het ziekenhuis vervoerd per vliegtuig van de M.A.F. die in Pinoh zou landen om hem naar Sintang over te brengen. Hij moest er vijf dagen blijven en kreeg 7 medicijnen. Nergens voor nodig, maar dit is voor de "goede verkoop" . Hij was verplicht net zo lang te blijven tot de dokter zijn dienst beeindigd had, je kunt natuurlijk wel op eigen initiatief weggaan, maar dan? Er werd accuut gestopt met de medicijnen nadat Ank opgemerkt had, dat het zo niet goed ging. Eindelijk kwam Nick weer terug en moest bedrust houden. Gisteren hebben alle kinderen en de groten gebeden en 's avonds sprak Nick opeens heel duidelijk en kreeg praatjes. Vandaag zwaaiden we het hele gezin uit voor hun vertrek naar het ziekenhuis in Kuching om daar alles nog zorgvuldig te laten onderzoeken. Over 5 dg reizen zij af naar Nederland. Het was schrikken en handelen en bidden. Er is veel gebeden, maar ik ben blij dat we konden belijden dat Jezus Christus nog steeds Dezelfde is en altijd zal zijn. We hebben hartelijk afscheid genomen van hen!